← Overzicht

Reshaping Industry

De Knotfactory is een lokale, korte keten, open source, bio-based productie netwerk

Hoe kunnen we circulaire bouwmaterialen maken op basis van bio-gebaseerd afval? Eigen aan deze stromen is dat ze onzuiver en onvoorspelbaar zijn. De Japanse Duizendknoop is zo een plant. Bovendien is deze onderhevig aan de wetgeving op invasieve exoten waardoor deze met vorozichtigheid benaderd moet worden. Deze plant is voor de knotfactory het symbool voor de problematiek van de circualire bio-based materiaal industrie waar we nog al te vaak met lange ketens en externaliteiten te maken krijgen. 

Het knotfactory businessmodel is daarom gebaseerd op minimale logistieke bewegingen, minimale stock en maximale varieteit in mogelijke materialen gemaakt op een aanpasbaar en modulair productieproces. 

In de knotfactory wordt momenteel plaatmateriaal (knotplex) en koorden (knottex) gemaakt, maar de nadruk van ligt op het opzetten van verschillende 'knots' in Vlaanderen waar op basis van gedeelde kennis en open productie systemen verschillende materialen lokaal worden gemaakt op basis van de lokale noden.

In Timelab vind je de basis opstelling van de productie voor knotplex waar verschillende kunstenaars mee in dialoog gaan. 

2014 - Lisa Ma wees op de mogelijkheden van de Japanse Duizendknoop als hulpbron

2019 - Wendy Van Weynsberghe  maakte een interactieve open source installatie met de koorden. Wil je deze zelf maken? Op GitHub vind je de code.

2020 - Lies Van Assche (Doek vzw) refelcteert samen met nieuwkomers over de status van een exotisch specimen.

2021 - Kristof Vrancken geeft een andere kijk op de plant in zijn boek en fotografie van de plant. 

Een stukje historiek:

Open source, hell yes!

Oh ja, we waren radicaal: open source is de manier waarop we werken. Dit was ongetwijfeld de sleutel om de dynamiek van de makersgemeenschap te begrijpen. Geen twijfel over de waarde. Een van de oprichtende bestuursleden was Dries Buytaert (oprichter en ceo van Drupal / Aquia), die ons veel heeft geleerd over de manier waarop open source kan werken en hoe bijdragers, freeriders en masters worden gedefinieerd. De ontwikkeling van open source software was een enorme inspiratiebron. De manier waarop R&D is georganiseerd, de manier waarop eigenaarschap wordt gedefinieerd en de manier waarop bijdrage wordt omgezet in sprints en ontwikkeling van het kernproduct. Door de makerspace omgeving duurde het niet lang voordat er veel concepten voor open hardware ontwikkeld werden. We noemden ze repareerbare machines. Lieven Standaert en Kurt Van Houtte bouwden een enorme open CNC-machine voor ons lab en produceerden een modulaire, verstelbare, herstelbare en draagbare CNC die in een mum van tijd hun weg vonden in Australië en Afrika in nog betere en geoptimaliseerde versies. Het heet Forking wanneer een open product zich in verschillende richtingen begint te ontwikkelen. Maar wat betekent het in termen van eigendom, verantwoordelijkheid en verhandelbaarheid?

Al heel vroeg in ons organisatieleven ontmoetten we Thomas Lommée die bezig was met het opbouwen van zijn open structuurplatform. Als ontwerper waardeert hij de esthetiek meer dan als ingenieur, die vooral wil dat het product kan worden gerepareerd. In het geval van Open Structuur werkte Thomas aan een set van afspraken waarin het product kan worden gekopieerd en geproduceerd. Forking is dus niet mogelijk.

foto: Eugenia Morpurgo - Another Shoe

Voorbij het object

Hoewel in eerste instantie de productie en het materiaal van de objecten de focus leken te zijn voor onderzoek, werd al snel duidelijk dat we een systemische aanpak nodig hadden. Met het project HAP, een samenwerking met ROOFFOOD waarin social designer Karen van der Perre een logistiek plan ontwierp voor het bezorgen van lunch aan kantoren in de binnenstad op basis van een principe dat we 'de melkboer' gingen noemen. De melkboer komt elke week, op hetzelfde uur, langs, haalt lege flessen en levert nieuwe melk aan de deur. Geen tijdige levering, maar een netwerk op basis van vaste stops en een langer contract. Het systeem van stops, elk ‘eigendom’ van het bedrijf waaraan we leverden, werd de basis van een logistiek systeem dat ook andere goederen kan vervoeren. Elke vrijdag om 11 uur. Door de toewijding aan de ‘route’ kreeg het bezorgbedrijf ook directe feedback van en een relatie met de klanten, die partners werden. Deze routinematige aanpak heeft ons perspectief op de markt van individuele snelle leveringen, vaak omschreven als de behoefte of vraag van klanten, totaal veranderd.
 

Hoewel in eerste instantie de productie en het materiaal van de objecten de focus leken te zijn voor onderzoek, werd al snel duidelijk dat we een systemische aanpak nodig hadden.


Een gedecentraliseerde fabriek

Door de manier waarop Open Source werkt te analyseren en met de ervaring van HAP en de makersgemeenschap, kwam het model van Knotfactory tot stand. Maar eerst waren onze ogen allemaal gericht op het internationale landschap en op wat er in andere landen gebeurde. Er is een nieuwe onderzoeksgroep ontstaan ​​met het P2P-netwerk waar wij deel van uitmaken. Cosmolocalism is het concept waarbij globale kennis wordt overgedragen naar een lokale context en terug. Het netwerk van Multifactories werd ook een inspiratiebron om een ​​blauwdruk op te zetten voor een businessmodel voor lokale, gedecentraliseerde productie in samenwerking met bio- en sociale economie. In 2020, na 10 jaar de kern van het onderzoek naar lokale productie te hebben gedefinieerd, kregen we financiële steun van de Vlaamse overheid, VLAIO, om een ​​praktijkonderzoek en prototype op te zetten voor Knotfactory, een gedecentraliseerd productiesysteem voor producten gemaakt in het Japanse Duizendknoop.

De knotfactory is de bundeling van vele iteraties in de ontwikkeling van producten uit Japanse Duizendknoop. Wat begon met een onderzoeksstage van Henri Goeminne geinspireerd door kunstenaar Lisa Ma, werd later verder ontwikkkeld in samenwerkingen met burgers, onderzoekers, bedrijven om tot slot te komen tot een flexibel productiesysteem voor verschillende producten op basis van de Japanse Duizendknoop.

Documenten

Volg ons op instagram met #knotplex

Mensen (15)

Partners (9)

Evenementen (15)

2021
16 sep

Knotfactory traject met groep Gidts

sessie 1
calendar
13:00
2021
2 sep

Knotfactory traject met Kringwinkel Antwerpen

sessie 2
calendar
14:00
2021
22 jun

Eindpresentatie knotplex

eindpresentatie studenten UGent knotplex
calendar
14:30
2021
21 jun

Knotfactory traject met Kringwinkel Antwerpen

sessie 1
calendar
10:00
2020
14 jul

Knottex: voorstelling van interactie en geweven textiel

Kunstenaar in residentie bij Timelab stelt Knottex voor, een interactieve installatie met geweven plantardige textiel.
calendar
17:00
2020
1 jan

Helena De Smet - Proud to be made

Hoe kunnen we met afval textiel toch mooie accesoires op de markt brengen? Een project van Helena De Smet.
Project
0:00
2020
1 jan

Knottex

Na een proces van drie jaar trial and error in de ontwikkeling van de vezelplaat Knotplex breidt het team van Knottex de uitdaging verder uit en gaat het op zoek naar het winnen van een textielvezel uit de invasieve japanse duizendknoop.
Project
0:00
2019
5 jun

[Kick Off] Knotplex Challenge

Zoek de ideale samenstelling voor knotplex, het duurzaamste materiaal voor al jouw prototypes op de lasercutter
calendar
19:30
2019
16 mei

Van invasieve exoot tot bouwmateriaal : het verhaal achter knotplex

blog
17:44
2019
3 mrt

Texlab

De textielindustrie is van de meest belastende op mens en planeet.
Project
0:00
2015
1 jan

[project] Knotplex

calendar
12:19
2014
1 jun

Jesse Howard - Hacking households

Hoe kan een object haar eigen reproductie in zich dragen?
Project
0:00
2013
17 apr

Lisa Ma - Human invasive interaction

Onze steden zijn vandaag de thuis voor allerlei invasieve plant- en diersoorten. Maar wat als we de invasieve soorten als bron zouden bekijken in plaats van als overlast?
Project
12:00
2013
1 jan

Eugenia Morpurgo en Sophia Guggenberger - AnOther shoe

Open Designs verspreid via het net, digitaal gefabriceerd in lokale werkplaatsen en gereproduceerd met nieuwe technologie binnen handbereik. Het betekent een ware revolutie voor de maker, het ontwerp, de producent en de consument. Wat zijn de gevolgen en waar zitten de mogelijkheden voor de ontwerper/maker van morgen? Timelab zoekt het uit, samen met Eugenia Morpurgo en Sophia Guggenberger.
Project
23:19
2011
1 jan

Carolien Van den Hole - Fabfood

Tijdens haar Timelab-residentie in 2011, creëerde Carolien Van den Hole verschillende prototypes voor een nieuwe eetervaring.
Project
4:19
toon meer evenementen (13)